‘Op Malta kan alles veranderen, behalve de zondagse lunch.’
Marisa Vella, restauranteigenares in Valletta
Familierecepten, goudkleurige straatjes en een stad in beweging.

In sommige zijstraten van Valletta ruik je nog warm brood en roept er iemand vanuit een drukke keuken.
Marisa Vella, 54, groeide op in de hoofdstad en leidt een klein familierestaurant. Ze praat snel, lacht vaak en laat zich nauwelijks onderbreken als het over eten gaat.
MALTAWOW Wie kookt er bij u thuis?
MARISA Dat hangt ervan af! Als ik kook, is iedereen tevreden. Mijn man vraagt na tien minuten al waar alles ligt. We zijn dertig jaar getrouwd en hij kan het zout nog steeds niet vinden!
MALTAWOW Wie leerde u koken?
MARISA Mijn moeder. Op zondag konden tien mensen onverwacht langskomen en ze had altijd iets te eten. Als meisje wilde ik liever met vriendinnen weg. Nu zou ik alles geven voor nog één zondag in haar keuken.
MALTAWOW Hoe is Valletta veranderd?
MARISA Vroeger waren de straten 's avonds stil. Nu zijn er restaurants, muziek en bezoekers overal. Prachtig, maar soms mis ik de tijd dat ik alle buren kende.
MALTAWOW Heeft toerisme de keuken veranderd?
MARISA Natuurlijk. Moderne gerechten zijn prima, maar bezoekers moeten ook kunnen proeven wat wij als kind aten. Anders smaakt alles op den duur hetzelfde.
MALTAWOW Wat moet een bezoeker eten?
MARISA Stuffat tal-fenek, konijnenstoofpot, of bragioli. En natuurlijk pastizzi. Sommigen eten er tien, maar dat is nog geen echte lunch!
MALTAWOW Een recept dat u niet kunt namaken?
MARISA De soep van mijn moeder. Ik ken alle ingrediënten, maar hij smaakt nooit helemaal hetzelfde. Ze had vast een geheim!
MALTAWOW Waarom is de zondag belangrijk?
MARISA Omdat de familie samenkomt. Ik zie de gedekte tafel, iemand die te laat komt, mijn moeder die zegt dat het eten koud wordt en mijn vader die al begonnen is.
MALTAWOW Een tip voor Valletta?
MARISA Verdwaal een beetje. Kijk naar de balkons, loop door zijstraatjes en maak een praatje. En ga ergens eten natuurlijk, anders hebben we voor niets gepraat!
De smaak van herinneringen
Valletta verandert, maar familietradities leven door in keukens en rond de zondagse tafel.
Achter een recept schuilen mensen, herinneringen en gewoontes die worden doorgegeven.



